တောင်ပေါ်သားလေးရဲ့ရင်ခုန်သံ
“မောင်..လွှတ်တော့”
“………”
ခွန်းကို အိပ်ယာပေါ်အမြန်လှဲချလိုက်ကာ တိမ်စိုင်လေးကို အငမ်းမရ စုတ်ယူလိုက်တော့
“အ့ မောင်….တော်ပြီကွာ”
“ရှုးးး…သည်းခံပေးဦး”
“ဘာကို သည်းခံလဲ မောင် တော်ပြီ အ့”
ရုန်းနေတဲ့ လက်လေးတွေကို အပေါ် မြှောက်လိုက်ကာ
ပန်းနုရောင် ပွင့်ဖက်လေးတွေကို ဖိပွတ်ချေလိုက်တာမို့
“အ့ မောင့် အားးး”
ခွန်းရဲ့ ချိုသာလွန်းတဲ့ ညည်းသံလေးကို ကြားလိုက်တာနဲ့ စိုင်း ညီလေးက အသင့်အနေအထားဆိုသလို မာလာသည်။
“မောင်……မရတော့ဘူးကွာ ကျစ်..”
“မောင်….အ့”
ခွန်း ပေါင်လေးကို အတင်းဆွဲဖြဲလိုက်ကာ ပန်းရောင်သန်းနေတဲ့ အတွင်းသားလေးထဲကို
နစ်နေအောင် တဆုံး ဖိသွင်းလိုက်တော့
“Ah…..အင်းးး….မောင်….အင့်”
မလုပ်တဲ့ ရက်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာကို စီးပိုင်ကြပ်နေပြီး
နူးညံ့လွန်းတဲ့ ခန္တာကိုယ်လေးအပြင် အတွင်းသားလေးတွေကပါ အရမ်းကို ပိုနူးညံ့နေပြန်တော့
မထည့်တာကြာတော့ ပိုမိုက်လာတာလား စိုင်း စိတ်ထဲ စားလေ စားလေ မဝနိုင်လေးဖြစ်နေကာ
“ဟာ…အားးးကောင်လိုက်တာကွာ….ရူးလောက်အောင်ကောင်းနေပြီ”
အပေါက်လေးထဲ အသွင်းအထုတ်မှန်အောင်လုပ်နေပြီး
“အ့…အ့ ကောင်း…..လိုက်…အ့ တာ အားးး”
“မ အတွင်းသားလေးတွေက အရမ်းစုပ်ယူနေတာ”
“အ့ မောင် အားးးမောင်ဟာက ကြီးလာနေပြီ အားးး”
အတွင်းသားလေးတွေကို ဖိကပ်ပွတ်တိုက်နေရင်း မောင့်ညီလေးက ခွန်းအတွင်းထဲမှာ အရမ်းကြီးလာကာ
ခွန်း ခါးလေးကော့ကာ ခနခန ခံစားနေမိသည်။
“အ့…အ့….မြန်းပေး…မောင်….အ့”
“အားးးးအရမ်းမညှစ်နဲ့ မ….အားး ကျစ်”
စိုင်း အပေါ်ကနေ အချက်ရည်များများ ပင့်ဆောင့်ကာ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးလုပ်မိတော့
“အ့….နာတယ်….အောင့်တယ် အားးအောင့်တယ်”
အတွင်းထဲမှာ အရမ်းနစ်ဝင်နေတဲ့ ခံစားချက်နဲ့ သူ့ကို ကြည့်လာတဲ့အကြည့်တွေကို စိုင်း သဘောကျလာကာ
“ကောင်းလား”
ခွန်း လည်နားလေးကို နမိးရင်းမေးလာတဲ့ မေးခွန်းလေးကို စိုင်းရဲ့ပါးလေးကို ပြန်ကိုင်ကာ
“အင်းးးအရမ်းကြိုက်တယ် အားး”
တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အသက်ရှုသံတွေ နီးကပ်စွာ ကြားနေရပြီး
မောင်ကတော့ ချွေးစေးတွေအဆက်မပြတ်ထွက်တဲ့ထိကို ညလုံးပေါက် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။
************
ခွန်းရဲ့ခါးလေးကိုဖက်ကာ အိပ်နေရင်းကနေ မနက်
ခင်း နိုးလာတော့
“ဟင်းးးးကျစ်”
ခေါင်းအနည်းငယ် ကိုက်နေတာကြောင့် ခေါင်းလေးကို ကိုင်ရင်း
သူဘေးနားက ညက ပင်ပန်းနေတာကြောင့် အိပ်ပျော်နေတဲ့ ခွန်းရဲ့မျက်နှာလေးကိုကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး
“ပင်ပန်းသွားမှာဘဲ”
ဆိုကာ နဖူးလေးကို နမ်းကာ စောင်လေး သေချာခြုံပေးပြီး ရေချိုးဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့တော့သည်။
ခွန်းနိုးလာတော့ မောင်က ဘေးမှာမရှိတော့ ရုတ်တရက်ထလိုက်တဲ့အချိန်
“အ့ ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ် နာလိုက်တာ”
မောင် ရဲ့ ညက ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကြောင့် အတွင်းထဲမှာ ပြီးခဲ့တာများ အကြိမ်ရည်မနည်းခဲ့ဘူး
အရည်တွေလည်း အနည်းငယ် စီးကျနေသလို တော်တော်လေးလည်း နာကျင်နေသည်။
“အ့”
ခွန်း အားယူကာ ကုတင်ပေါ်က ဆင်းပြီး လမ်းလျှောက်ဖို့ မနည်းအားယူနေရတာမို့
“လူယုတ်မာ တစ်ညလုံး သူဘဲ အနိုင်ကျင့်ပြီး ခုကျ သူမဟုတ်တဲ့အတိုင်းဘဲ တောက်!!!!”
ခွန်း မျက်နှာသစ်ဖို့တောင် မလုပ်တော့ဘဲ အကျီအမြန်ဝတ်ကာ ကားသော့ယူပြီး အပြင်ထွက်သွားလိုက်တော့သည်။
စိုင်း ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်လာတော့ မ မရှိတော့တဲ့အပြင် အိပ်ယာပေါ်မှာ စွန်းနေတာကိုကြည့်ပြီး
သူ ညက ဘယ်လောက် မ အပေါ်ဆိုးခဲ့လဲ ဆိုတာ သဘောပေါက်လိုက်သည်။
အခန်းမှတ်ချက်များ (0）