Bububai ဝတ္ထု ဦးပိုင်တဲ့ရစ်လုံးလေး အခန်းစာရင်း

အပိုင်း(၁၁)

ဦးပိုင်တဲ့ရစ်လုံးလေး

“တီလေးက ဦးကို ဆေးတိုက်လိုက် သူ ဒီလအတွက် တေးလိုချင်သမျှ ဝယ်ဖို့ black card ပေးမယ်ဆိုလို့ပါ”

“ဘာ မင်းက ကိုယ့်ကို black card နဲ့လဲတယ်ပေါ့”

ခန့် စိတ်ဆိုးသွားတာမျိုးမဟုတ်ပေမယ့် ရင်ထဲ စိတ်မကောင်းတော့ ဖြစ်သွားတာ

တေးကို ကျောပေးလိုက်ကာ ဝရံတာဘက်မှာ လေတိုက်နေတဲ့ လိုက်ကာလေးတွေကိုကြည့်ပြီး လက်ပိုက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်တာကြောင့်

“ဦး!!!”

ဒီလို စိတ်ဆိုးသွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်လို့ လုပ်မိတယ်ဆိုပေမယ့် ဦး စိတ်ဆိုးတာမျိုးတော့ တေးမလိုချင်တာ အမှန်

တေး ခေါ်နေပေမယ့် လှည့် မကြည့်တဲ့ ဦးကြောင့်

“ဦးလို့!!! တေးမှားပါတယ် တေးက ဦးနဲ့card ကို လဲတာမဟုတ်ပါဘူး”

“မလဲဘဲ ဆေးကို ဘာလို့အတင်းတိုက်တာလဲ”

“ဦး ကျန်းမာရေးကောင်းအောင်လို့ပါ”

“ကိုယ့် ကျန်းမာရေးကို မင်း အရမ်း စိတ်ပူတယ်ပေါ့”

“ပူတာပေါ့”

“ကောင်းပြီလေ”

ခန့် ဆိုဖာ ခုံပေါ် သွားထိုင်ကာ တေးကို လက်လေး နှစ်ချောင်းနဲ့ လာဆိုတဲ့ သဘောမျိုးနဲ့ခေါ်ပြီး

“လာလေ မြန်မြန်”

“ဦး ဘာခိုင်းမလို့လဲ ရိုက်မလို့လား ဟင်”

“ဘယ်လိုထင်လို့လဲ”

“ဦးရိုက်ချင်လည်းရိုက်ပါ အဓိကက ဦးစိတ်ဆိုးပြေဖို့ဘဲ”

မျက်နှာကြီး တင်းနေတဲ့ ဦးက ပါးရိုးတွေတောင် ထင်းထင်းကြီး ပေါ်နေထဲက ဒေါသထွက်နေတယ်ဆိုတာ ငြင်းလို့တော့မရဘူး

တေးလုပ်မိတဲ့အမှားကို တေးသိတာမို့ ရိုက်လည်း ခံရမှာဘဲလေ တေးရေ ငွေမက်ဦးဟ

“ကိုယ့် ပေါင်ပေါ် ခွထိုင်!!!”

“ဟင်!!!”

“မြန်မြန် ထိုင်လေ ဘာလုပ်နေတာလဲ”

“ဟုတ်…ဟုတ်”

တေး ဦးရဲ့ပေါင်ပေါ်ကို ခွထိုင်လိုက်တာနဲ့ ဦးကတော့ တေးရဲ့ ခါးလေးကို ဆွေ့ကနဲ့ ဖက်ပြီး မျက်နှာချင်း နီးကပ်သွားတော့

“ကိုယ့်ကိုနမ်း!!!”

“ဟင်!!!”

“ဘာလဲ မနမ်းချင်လို့လား သဘောဘဲလေ”ဆိုကာ

ခါးကို ဖက်ထားတဲ့ လက်ကလေးကို လွှတ်ပြီး မျက်နှာကို တစ်ဖက်လွှဲသွားနဲ့ ခန့်

“အွန့်”

ခန့်ရဲ့ လက်ကလေးကို သူ့ခါးကို ပြန်ဖက်ခိုင်းပြီး ခန့် မျက်နှာလေးကို သူ့ဘက်ပြန်လှည့်ကာ နမ်းလိုက်တာမို့

“ဟွန်းးးကိုယ်ဆေးသောက်စရာမလိုဘူးဆိုတာ သက်သာပြမယ်”

“ဟင်!!!!”

တေးရဲ့ ခန္တကိုယ်လေးကို စာကြည့်စာပွဲပေါ် ပွေ့ချီ တင်လိုက်ပြီး တေး ခန္တာကို၊ယ်က အဝ၊တ်တွေကို အမြန် ချွ၊တ်လိုက်ပြီးတာနဲ့

“-ို့စို့ချင်တယ် ကလေးငယ်!!!”

ပါးစပ်ကသာ တောင်းဆိုနေပေမယ့် လက်ကလည်း တစ်ဖက်က တောင်မို့လေးကို ဖိချေနေတာ

“ပြွတ်”

အငမ်းမရ စို့နေတဲ့ ဦးကြောင့် ခနလေးနဲ့ကို ကျိန်းစပ်နေပြီ

“အ့ ဟ့ ဦးးရေ”

တေး ငြီးလိုက်တိုင်း ဦးက အားနဲ့ ဆွဲလိုက်တာမို့ ဦးရဲ့ခေါင်းကို မဆွဲအောင် ပြန်ထိန်းလိုက်တိုင်း တစ်ချက်တစ်ချက် ဖိ-ို့နေပြန်တဲ့ ဦး

“ဦး ဒီဘက် ပြောင်း-ို့ပေး”

တစ်ဖက်က နာလို့ တစ်ဖက်ကို ပြောင်းခိုင်းပြန်တော့လည်း နာတဲ့ဘက်ကို လက်နဲ့ကတော့ ဖိ6ချတုန်း

“အ့ ဖြေးဖြေး ဦး”

ကျေနပ်အောင် စို့ပြီးတာနဲ့ တေး လည်ပင်းသားလေးတွေကို အရာလေးတွေ ထင်အောင် နမ်းနေပြန်တာမို့

“ဦး န-ာတယ်”

“မနာသေးပါဘူး နာတာက ခုမှနာမှာ စိ၊တ်ကြို၊က်အော်ညီးလို့ရတယ် ကိုယ် ကြ၊မ်းမှာမို့လို့”

တေး ရဲ့ ပန်းပွင့်လေးတွေဆီ လက်လှန်းနေတဲ့ဦးကို တားလိုက်ပြီး

“ဟင့်အင်…ဦး”

“ဆေးထက် ကိုယ်က ပိုစွမ်းကြောင့် pro level လောက် -ိုးပြီး မိန်းမကို သ၊က်သေပြချင်တာ”

တားနေတဲ့ ဦးရဲ့လက်တွေကို ဖ၊မ်းချုပ်ပြီး ဘေးမှာရှိနေတဲ့ ဖဲကြိုးလေးနဲ့ လက်ကိုနောက်ပြန်ချ၊ည်လိုက်တာမို့

“ဦးမချည်နဲ့”

“ဒါမှ ကို၊ယ် ဘယ်လော၊က် -ိုး-ိုး ရု၊န်းလို့မရတော့မှာ

မွ လိမ္မာတယ် ကို၊ယ် ငြင်သာမယ်”

“အ့ ဟ အားး အရ၊မ်းမထ၊ည့်နဲ့န-ာတယ်”

ဦးရဲ့ လက်ချောင်းတွေက ပန်းပွင့်လေးတွေထဲမှာ န၊ယ်ကျွံတဲ့အပြင် မွှေလိုက်တာမို့ ဦးရဲ့ကျောပြင်ကို ကု၊တ်ခြ၊စ်မိပြန်ကာ

“လ၊က်နဲ့တောင် ဒီလော၊က်ကြ၊ပ်နေတာကွာ ကိုယ့်ဟာနဲ့သာဆို shitt…!!!”

“အ့ ဦး ဖြေးဖြေး အရမ်း မမြန်နဲ့ အ့”

ကောင်းနေတုန်း ချက်ချင်း ရပ်လိုက်တဲ့ ဦးရဲ့ လက်တွေကြောင့် ဦးမျက်နှာကို ကြည့်မိတော့

“ကလေး အရင်မြင်းစီးမလား”

“ဘယ်မြင်းစီးရမှာ”

“ကိုယ်အပေါ်ကနေ တက်စီးရမှာလေ”

“ဟင်!!!”

“ကိုယ့် ကလေးသာ မြင်းကောင်းကောင်းစီးပေးရင် ကိုယ်စိတ်ဆိုးပြေနိုင်လောက်တယ်!!”

“ဦး မညစ်နဲ့နော်”

“အဟက် ကြို၊က်သွားစေရမယ် အာမခံတယ်”

“မစီးတက်ဘူး”

“ရတာပေါ့ဗျာ ကိုယ် သင်ပေးမှာပေါ့”

သူ့ရဲ့ကလေးကို အခန်းထဲ ပွေ့ချီသွားကာ မွေ့ယာပေါ်ရောက်တာနဲ့

ချက်ချင်းဆိုသလို သူ့ညီတောင်မောင်ကို တေး ဂူတွင်းလေးထဲ ထည့်လိုက်ပြီး စီးတော်ယာဉ်ကြီး လုပ်လိုက်တဲ့ ခန့်

“အ့ ဦး အရ၊မ်းန၊က်တယ် အ့”

“ထို၊င်ချလိုက်”

ဒါတောင် တစ်ဝက်ဘဲ ရှိသေးတာကို အရမ်းန-ာနေတဲ့သူ့ကလေးကြောင့် ခန့် အကြပ်ရိုက်နေကာ

“ဦး…အ့”

“တစ်ဝ၊က်ဘဲ ရှိသေးတယ် ကလေးရဲ့ ရဲရဲထို၊င်”

ဆိုကာ တေးရဲ့ခါးလေးကို ကို၊င်ပြီး ဖိချလိုက်တော့ အဆုံးထိ ဝ၊င်သွားသလို ပျော့ဖက်သွားတဲ့ ကောင်မလေး

“ဦး ဟာက ဘာလို့ ဒီလော၊က်တော၊င်ကြီးနေရတာလဲ”

“အဟက် ဒါတောင် ကိုယ်ဆေးကို မထိရသေးဘူးနော် ကောင်မလေး”

“ဦးနော်”

“ဖြေးဖြေးလေး စီးကြည့်”

“မစီးရဲဘူး”

တေး ဦးအပေါ်ကနေ လှုပ်ကို မလှုပ်တာတောင် အတွင်းထဲမှာ တော်တော်လေး ပြည့်ကျပ်နေပြီ

“အွန်း အဲ့တာဆို ကိုယ် လှုပ်ပေးမယ်”

ဆိုကာ အောက်ကနေ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်တာမို့

“အ့ ဦး ဖြ၊ည်းဖြ၊ည်း ဦး ကျစ် သာ:အိ၊မ် ထိနေပြီ ဦးရဲ့ အ့ အရမ်း အ့”

ခန့် အောက်ကနေ လှုပ်ရှားတိုင်း တေးဆီက ထွက်လာတဲ့ ငြီးသံလေးကြောင့် ပိုပြီး အားထ၊ည့်မိတော့

“ဦး ကကွာ အ့ အရှိ၊န်တော့ လျော့ပေး ဦးလို့”

« ရှေ့အခန်း - အပိုင်း(၁၀) နောက်အခန်း - အပိုင်း(၁၂) »

အခန်းမှတ်ချက်များ (0)

လော့ဂ်အင် ပြီးနောက် မှတ်ချက်ပါဝင်နိုင်
မှတ်ချက်မရှိ၊ ပထမဆုံးဖြစ်ကြည့်ပါ