Bububai ဝတ္ထု ကျွန်မအတွက်ဆို ခမ်းနားမှုတွေပေးတဲ့ဦး အခန်းစာရင်း

အပိုင်း(၉)

အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ညစာစားပြီးတာ နဲ့ ပင်ပန်းနေတာမို့ ပီတိ ရေချိုးဖို့ လုပ်ကာ

“ကျစ်”

အကျီ ဂါဝန်လေးက ဇစ်ကြပ်နေတာမို့ ဆွဲလို့မရဖြစ်နေကာ ဦး အခန်းထဲဝင်လာတော့ အလုပ်ရှုပ်နေတဲ့ ကောင်မလေးကို မြင်တာမို့ ဇစ်လေးကို ကူဆွဲပေးလိုက်ပြီး…..

“ရွှတ် ကျောပြင်လေးက ဖွေးနေတာဘဲ”

ဦး သူ့ကလေးလေးရဲ့ကျောပြင်လေးက ဖွေးအုနုဖက်နေတာမို့ စိတ်ထဲ အလိုရမ္မာက်စိတ်လေး တစ်ဖြေးဖြေးတက်လာပြီး…..

“ဦးနော်”

“ကိုယ်တို့ရေအတူတူချိုးရအောင် ကလေး”

“အွန့်”

ချိုးမယ်မချိုးဘူးတောင် မပြောရသေး နှုတ်ခမ်းလေးအချင်းချင်း အနမ်းမုန်တိုင်းတွေ စတင်တိုက်ခိုက်နေတဲ့ ဦးရယ်ပါ

ပီတိလေး ဦးရဲ့အနမ်းတွေကြောင့် အသက်ရှု ကြပ်လာတာမို့ ရင်ဘက်လေးကို တွန်းလိုက်ပြီး

“ဦး မောတယ်”

“ဒါ စတောင်မစရသေးဘူး ကလေး”

ဆိုကာ ရေချိုးခန်းအတွင်းကို ပီတိရဲ့ခန္တာကိုယ်လေးအား ပွေ့ချီသွားပြီး ရေပန်းအောက်ရောက်တာနဲ့ ရေပန်းလေးကို ဖွင့်လိုက်ကာ….

“ဟင့်….ဦး”

မင်းတခေတ် ပီတိလေးရဲ့ ခန္တာကိုယ်ပေါ်မှာရှိတဲ့ အကျီလေးကို တစ်ဖြေးဖြေးချင်း ဖယ်ရှားလိုက်တော့ ကြောက်လန့်ကာထွက်ပေါ်လာတဲ့ ပီတိလေးအသံ

“မကြောက်နဲ့ ကလေး ဦးညင်သာပါ့မယ်”

ကိုယ်ပေါ်မှာကျန်ရှိခဲ့တဲ့ braလေး braလေးအောက်က လုံးမွတ်စွာ မို့ထွက်လေးတဲ့ ကလေးလေးရဲ့ အတွင်းသားလေးကို မြင်ပြီး

ဦး လည်ချောင်းတွေတောင် ခြောက်ကပ်သွားကာ

သူ့ရဲ့ကလေးလေးက မထင်မှတ်ထားလောက်အောင် လှနေတာမို့ အရုပ်ကြိုးပြတ်ဖြစ်နေပြီး

“လှလိုက်တာ ကလေးရယ်”

Bra ချိတ်လေးကို ဖြုတ်ပြီးတာနဲ့ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ နူးညံ့အိစက်ပြီး လုံးဝန်းလှတဲ့အစိုင်အခဲလေးကို

ပွတ်သက်ဖိချေကိုင်လိုက်တော့

“အ……ဦး”

သူရဲ့အစိုင်အခဲလေးကို ထိလိုက်တော့ ရင်ဘတ်လေးကော့တက်လာပြီး ပီတိရင်ထဲမှာလဲ အမည်မသိခံစားချက်တို့ ပေါက်ဖွားလာကာ

သူ့ကလေးလေးရဲ့ညီးသံ ခံစားမှုအပြည့်ပါတဲ့ ရုန်းကန်မှုလေးတွေကြောင့် အစဘဲ ပျိုးရသေးတယ် စိတ်ကတော့ အထွတ်အထိပ်ထိ ရောက်နေပြီဖြစ်တဲ့ ဦးရယ်ပါ

ဦး သူ့ရဲ့အကျီလေးတွေကိုယ်ပါ ချွတ်လိုက်တော့ နှစ်ဦးလုံးခန္တာကိုယ်မှာ အဝတ်စားကင်းမဲ့နေကာ

ဦးရဲ့သေးသွယ်လှတဲ့ လက်ချောင်းလေးနဲ့ ကလေးပိုင်ဆိုင်တဲ့ ရပ်ဝန်းလေးထဲကို တိုးဝင်လာတာကြောင့်

“ဦီး”ဆိုတဲ့နာမ်စားလေးကိုခေါ်ပြီး

ဦးရဲ့ လည်ပင်လေးကို သိုင်းဖက်လိုက်ကာ တစ်ဖြေးဖြေး ပီတီစိတ်တွေလည်း အရိုင်းဘက်သို့ ကူးပြောင်းနေပြီး ရပ်ဝန်းလေးထဲမှာ အငြိမ်မနေဘဲ ထိုးမွှေလိုက်တဲ့ ဦးကြောင့်

“အ….ဟင့်…ဦး”ဆိုကာ ပြီးသွားတော့ ပင်ပန်းသလို ပျော့သွားပေမယ့်

“ကိုယ်စတော့မယ်နော် ဆိုကာ”

အိပ်ယာလေးပေါ် ခေါ်ဆောင်သွားပြီး

“အ….ဦး မရဘူးထင်တယ်”

“ရမှာပါ အစပိုင်းတော့ နည်းနည်းလေး တောင့်ခံပေးနော် မွ”

ဆိုပြီး နှဖူးလေးကို နမ်းကာ ဆင်ရိုင်းတကောင်လို တိုးဝင်လာတဲ့ ကြီးမာလှသည့် ဦးရဲ့အရာကြောင့်

“အားးးဦးးး”

“ကျွတ်ကျွတ်ကျွတ် ကလေးလေး ဖွနော် ခနလေးဘဲ သည်းခံနော်ဆိုကာ”

အစိုင်းအခဲလေးတွေကို ကိုင်ရင် ဖိညစ်ရင်း 🍼ရင်းနဲ့ဘဲ တစ်ဖြေးဖြေးအရှိန်မှန်မှန်ထိုးသွင်းလာတဲ့ အရာကြောင့်

“အ့ ဦးးးး အ့”

“ကောင်းလိုက်တာ ကလေးရယ် အ”

ဆိုကာ တစ်ညတာ ဆူညံ့မှုတွေနဲ့ဖြတ်သန်းရင်း မနက်၂နာရီထိုးတော့မှ ပြီးဆုံးတဲ့ ဦးရယ်ပါ ပျော့ခွေနေပြီဖြစ်တဲ့ ကလေးလေးကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးပြီး ရင်ခွင်ထဲ ထည့်ထားကာ အိပ်စက်စေသည်။

……………………

မိုးလင်းနေတာသိပေမယ့် ပင်ပန်းနေတာမို့ မထချင်ဘဲ ဖြစ်ကာ အိမ်ယာထဲ လူးလှိမ့်နေတဲ့ သူလေးကို

“ကလေးနိုးပြီးလား”ဆိုကာ

ရေချိုးခန်းအပေါက်ဝကနေလှန်းပြောလိုက်တဲ့ ဦးရဲ့အသံကို ကြားတာနဲ့

မျက်နှာကို လက်လေးနဲ့ကွယ်ကာ စောင်အောက်တိုးဝင်သွားတဲ့ကောင်မလေးကို ကြည့်ပြီး ဦးပြုံးလိုက်ကာ

“ကလေး နိုးပြီးလားလို့”

ကုတင်ပေါက်တက်ပြီး စောင်ရဲ့အပေါ်ကနေ ကပ်မေးလိုက် ဦးကြောင့်

“မနိုးသေးဘူး”

“မနိုးသေးတဲ့သူက စကားပြောတယ်ပေါ့ လိမ္မာတယ်ထတော့”

စောင်လေးကို ဖယ်ဖို့လုပ်နေတဲ့ ဦးကို အဖယ်မခံဘဲ အတင်းစောင်ကို ပြန်ဆွဲနေတဲ့ ကလေးလေးကြောင့်

“မထချင်သေးဘူး အိပ်ဦးမယ်”

“ဘာလို့လဲ မနေ့ညက ကိုယ်ကြမ်းလိုက်တာ လမ်းတောင်မလျှောက်နိုင်တော့ဘူးလား”

“ဦးနော် ဘာတွေလာပြောနေတာလဲ”

“အရမ်းပင်ပန်းနေတာသိလို့ပြောတာပေါ့ ခုရော ဘယ်လိုနေသေးလဲ ကြည့်ပေးမယ် ထ” ဆိုကာ

စောင်ထဲ တိုးဝင်လာတဲ့ဦးကြောင့် ပီတိ စောင်ထဲကထွက်ကာ ကုတင်ပေါ်ကနေ ပြေးဆင်းပြီး

“ဦီးအကျင့်ကိုမကောင်းဘူး”

“ကိုယ်အကျင့်ကောင်းလို့ ခုထိ မတ်တပ်ရပ်ပြီး လမ်းလျှောက်နိုင်သေးတာနော်”

“ဟွန့်”

နှုတ်ခမ်းလေးဆူပြီး ရေချိုးခန်းထဲ ခြေလေးဆောင့်ပြီး ဝင်သွားတဲ့သူလေးကို အပြုံးကြီးနဲ့ကြည့်ပြီး သဘောကျနေတဲ့ ဦးရယ်ပါ

“ဦးဘာလုပ်နေတာလဲ”

ကုတင်အိပ်ယာခင်းတွေ လဲရင်းအလုပ်ရှုပ်နေတဲ့ ဦးကိုကြည့်ပြီး မေးလိုက်တော့

“စွန်းကုန်လို့လဲနေတာ အခြားသူတွေ ခေါ်မခိုင်းချင်လို့”

ပီတိလေးရှက်မှာစိုးလို့ အိမ်အကူတွေကိုတောင်ခေါ်မလဲဘဲ ကိုယ်တိုင်လုပ်နေတဲ့ ဦးကြောင့်

“ကူလုပ်ပေးမယ်လေ”

“မလုပ်ပါနဲ့ ပြီးတော့မှာ ကလေးက ညကလည်း ပင်ပန်းထားတာ အေးဆေးထိုင်နေပါ”

“ဦးနော် ညက ညက နဲ့ ခနခနထည့်မပြောပါနဲ့”

“လင်မယားအချင်းချင်း ပြောတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ ပြီးရင် ကိုယ်တို့ ဆေးသွားဝယ်ရအောင်”

“ဘာလုပ်ဖို့လဲ”

“ကလေး ကိုယ့်ခံအားရှိအောင် supplement တွေ သောက်ရမယ်”

“ဘာအတွက်လဲ”

“နေ့စဉ်ဆို ကလေး ခံနိုင်ရေမရှိမှာစိုးလို့လေ ခုထဲက ကြိုတင်ကာကွယ်ရအောင်လို့”

“ဦးနော် ဦးကပြောလေဆိုးလေဘဲ”

နှုတ်ခမ်းလေးဆူပြီး စိတ်ကောက်နေသူလေးကို

“မနက်စာသွားစာကြစို့ အားရှိတာလေးတွေ ပြင်ခိုင်းထားတယ်”

မကြိုက်ပါဘူးဆိုမှ အတင်းလိုက်စနေတဲ့ ဦးကြောင့်စိတ်လေးကောက်ပြီး လိုက်လာခဲ့သည်။

« ရှေ့အခန်း - အပိုင်း(၈) နောက်အခန်း - အပိုင(၁၀) »

အခန်းမှတ်ချက်များ (0)

လော့ဂ်အင် ပြီးနောက် မှတ်ချက်ပါဝင်နိုင်
မှတ်ချက်မရှိ၊ ပထမဆုံးဖြစ်ကြည့်ပါ