ဗိုလ်ကြီးပိုင်တဲ့ အားဆေးလုံးလေး
“ဦး ပိုးနေကောင်းနေပြီ”
“အဲ့တော့”
“ဘာ အဲ့တော့ လဲ ဦးဘဲ နေကောင်းရင် အပြင်လိုက်ပို့မယ်ဆို”
“ပြောမိလို့လား”
“ဦးနော်”
မနက်မိုးလင်းထဲက သာလိကာလေးလို ဂုဏ်နောက် တစ်ကောက်ကောက်လိုက်ပြီး ဂျီကျနေတဲ့ သူလေး
“တစ်ခုလိုချင်ရင် တစ်ခုပေးဆပ်ရတာသိတယ်မလား”
“ဦးဘာလိုချင်လဲပြော ပိုး ဝယ်ပေးမှာပေါ့”
“သေချာလို့လား စျေးကြီးရင်ရော”
“ဘယ်လောက်ကြီးကြီး ဝယ်ပေးမှာ”
“အဟက် ဟုတ်ပီ ခနနေဦး အန်တီမြ ကျွန်တော့်ကို စျေးမှာ လိုအပ်တာလေးတွေ သွားဝယ်ပေးပါဦး ကျွန်တော် တပ်သားတစ်ယောက်ကို လိုက်ပို့ဖို့ ပြောထားတယ်”
“အင်း အန်တီမြ သွားလိုက်မယ်”
အန်တီမြကို လိုအပ်တာတွေ ဝယ်ဖို့ဆိုတဲ့အကြောင်းပြချက်နဲ့ အပြင်ပထုပ်လိုက်တဲ့ ဂုဏ်
“ဦး ဘယ်ချိန် သွားကြမလဲ ပိုး ရေချိုးလိုက်ရတော့မလား”
“ဘာတွေလောနေတာလဲ”
“ဟာ စောစော သွားတော့ များများလည်ရတယ်လေ”
“လာဦး ပြောစရာရှိတယ်”
ဦးက သူ့ပေါင်ပေါ်ကို ထိုင်ဖို့ ပုပ်ပြလိုက်တာမို့ ပိုး ဦးရဲ့ပေါင်ပေါ်ကို ထိုင်လိုင်ပြီးတာနဲ့
“ဦး ငတ်နေတာ ကြာနေပြီ”
ပိုးရဲ့လ၊ည်တို၊င်လေးကို ကျီစ၊ယ်သလိုန၊မ်းရှိုက်လာတဲ့ဦးကြောင့်
“ဦး ညမှ”
“ညကျ တစ်ခါ နေ့တစ်ခါလေ”
“ဟာ မရဘူးနော်”
“မရလို့ မရတော့ဘူး ကလေး ဦး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ”
ပိုးကိုယ်လေးက ဦး ပေါ်မှာမို့ ပိုးကို အလိုက်သင့်လေးပွေ့ပြီး အိ၊ပ်ယာပေါ် တင်လိုက်ကာ
ပိုးရဲ့ လက်တစ်ဖက်ကို ယူပြီး ဦး ညီလေးကို စ၊မ်းခိုင်းတာကြောင့် ပိုး လ၊က်လေးနဲ့ ထိမိတောင် တော၊င့်တင်းနေလိုက်တာများ ကွဲတော့မယ့် ဗုံ၊းတစ်လုံးလို
“ဦး ပိုးက နေ…”
“ခုမှ နေကောင်းခါစဆိုတာ သိပါတယ် ချွေးထွက်
အောင် သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်းလေး လုပ်တယ် သဘောထားလိုက်”
“ဦးနော်”
သူ့ရင် ဘတ်လေးကို ထုတဲ့ ပိုးရဲ့လက်တွေကို ဆွဲချု၊ပ်လိုက်ပြီး အပေါ်မြှော၊က်ကာ
“ဦး -ို့ဆာနေတာ -ို့အရင်တိုက် ကလေး”
ဦးရဲ့ သ၊န်မာတဲ့ လက်တစ်ဖက်က ပိုး လက်နှစ်
ဖက်လုံးကို ဖ၊မ်းဆုပ်ထားသလို ကျ၊န်လ၊က်
တစ်ဖက်ကလည်း
ပိုး အကျီလေးကို ဆွဲချလိုက်တာကြောင့် ပေါ်လာတဲ့ ပို တိမ်စိုင် လှလှလေးတွေကို
“အရ၊မ်းဆ-ာနေတာ”
“ဦး ဖြေးဖြေးလေ”
ပိုးကို အမဲဖြ၊တ်နည်း ဖြ၊တ်နေသလားလို့တောင် ထင်ရလောက်တဲ့အထိ ဦးရဲ့ ခေါင်းတစ်ခုလုံးက ပိုး တိမ်စိုင်လေးတွေထဲ နစ်မြှုပ်နေပြီ
“ပြွ၊တ် ပြွ၊တ် မသော၊က်ရတာကြာလို့ အရမ်းချိုတယ်”
အသံတွေကို ကြားမကောင်းအောင် စို့ နေတဲ့ဦးက မထွက်တဲ့ -ို့ကို ချိုတယ်က ပြောနေသေးတယ်
“ဦး ဖြေးဖြေးကွာ”
ပိုးရဲ့ အသီးလေးတွေကို အတင်းဆွဲယူ စု၊ပ်နေသလို လက်တစ်ဖက်ကလည်း ချေနေတာမို့ ပိုးမှာ တားနေရပေမယ့် တားလေ ပိုဆိုးလေ လု၊ပ်နေတဲ့ ဦးပါ
“ကြိုက်တယ် ချိုတယ်ကွာ ပြွ၊တ်”
“ဦး န-ာနေပြီကွာ အရမ်းကို၊က်နေတာ”
“မကို၊က်တော့ဘူး ပြီး၊မှ ထ၊ပ်စို့မယ်”
တိမ်စိုင်လေးတွေကို အဝစားပြီးတာနဲ့ ပိုးရဲ့ စက၊ပ်လေးကို မပြီး
“အ့ ဦး”
ဦးရဲ့လ၊က်၊ချော၊င်းလေးတွေက ပိုးရဲ့ အတွ၊င်းသားလေးထဲ ကျူးေ-ကျာ်နေပြီ
“ကလေး အရမ်းကြ၊ပ်နေတာ ကို၊ယ့်လ၊က်တွေကို မင်းအတွ၊င်းသားလေးတွေ မလွ၊တ်ပေးချင်ဘူးထင်တယ်”
စီးပိုင်ကြ၊ပ်နေတဲ့ ပိုးရဲ့အတွ၊င်းသားလေးတွေက လက်နဲ့တောင် ဒီ၊လော၊က်ကြ၊ပ်နေရင်
“ဦး ဖြေးဖြေး ပိုး ပြီ-းချ၊င်နေပြီ”
“လိ၊မ္မာတယ် ပိုး မပြီ-းနဲ့ဦး”
“အ့ ဦး ဖြေး၊ပါဦး မရတော့ဘူး”
ပြီး၊ချင်တာကို မ၊ပြီး၊ခိုင်းဘဲ လက်ချောင်းတွေက မြ၊န်ဆ၊န်နေတာမို့
“ဦး ေရ မရတော့ဘူး”
“အ၊င်း လိ၊မ္မာတယ် တော၊င့်ခံထား ကလေး”
“ဘ၊ယ်လိုကြီးလဲ မရဘူး”
ပိုးရင်တွေ လှိုက်နေသလို ဦးရဲ့ အသွ၊င်းအထု၊တ်ကိုလည်း အရ၊ပ်စေချင် ချ၊က်ကောင်းကို ခနခန ထိနေတဲ့ ဦးကြောင့် ပြီးချ၊င်စိတ်ကို ထိ၊န်းရတဲ့ ဖီးလ်ကို ပိုးတက၊ဘ်သဘောကျနေသည်။
“ဦးရယ် အ့ အ့ အင်းးးအ့”
“အင်း ညီး တော၊င့်ခံပြီး ညီး ထား ကလေး”
“”အာ့ ဦးရေ မ ရ တော့ ဘူး အားးးးး”
သ၊ည်းမခံနိုင်တဲ့အဆုံး ပိုး ပြီးမြှောက်လိုက်တော့
“ဦး စတော့မယ်နော်”
ပိုးရဲ့ အကျီလေးတွေကို မြ၊န်ဆ၊န်စွာ ချွ၊တ်ပြီးတာနဲ့ ဦးသူ့ညီလေးကိုအကာအကွယ်လေးဆင်ပြီး
“ကလေး စိတ်လျော့ထားနော်”
“အ့ ဦး နာတ၊ယ်”
“ထိ၊ပ်ပို၊င်းလေးထိသေးတာ ကလေးက အရ၊မ်းကြ၊ပ်နေတာကိုကွာ”
မလုပ်ဖြစ်တဲ့ ရက်ပိုင်းလေးအတွင်းကို အပျိုလေးလိုပြန်ဖြစ်နေတဲ့ တွ၊င်းလေးကြောင့် ဂုဏ် အရမ်းစွဲလန်းနေရပြီ
“ဦး ဖြ၊စ်ပါ့မလား”
“ဖြစ်ပါတ၊ယ် ဦးအကော၊င်က ကလေးထဲ ဝ၊င်နေကြဘဲကိုးးးကွာ အားး ကလေးရယ်”
“အားးဦး အ့ အ့ ဦး အ့ အွန်းးအ့ ဦးလို့ အ့”
ပိုးကို ချော့မြူလိုက် ကြ၊မ်းလိုက်တဲ့ ဦးကတော့ အချိန်အတော်ကြာ ခရီးဆက်နေပြီ
“ဦး ကြာဦးမှာလား”
နှစ်နာရီကျော် ကြာတဲ့ထိ မပြီးသေး ဂုဏ်ကြော၊င့် အပြ၊င်ထွ၊က်လည်ချင်နေတဲ့ကလေးက ဂျီကျချင်နေပြီ
“ဦး ပြီးရင်သွားမှာလေ ဦးမှမပြီးသေးတာ”
“အင်းပါ
“အားးကလေး ဘ၊ယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ”
ဦးရဲ့ညီလေးကို ပိုး ညီမလေးက အစွ၊မ်းကုန် ညှ၊စ်လိုက်တာမို့ ပြ၊တ်ထွ၊က်တော့မလားတောင် ထ၊င်ရသလို ဂုဏ်ရဲ့ ကော၊င်းသွားမှုကလ၊ည်း အထွ၊ဠ်အထိပ်
“ကလေး မညှ၊စ်နဲ့”
ဦးပြီးချင်ပြီဆိုတာ သဘောပေါက်တဲ့ ပ်ိုးက အစွ၊မ်းကုန် ည၊စ်နေတာမို့
“အားးကလေးရာ အားးကလေးအားးကွားး”
ဦးရဲ့ ပြီးဆုံးချင်းနဲ့တူတူ ပိုးကတော့
“ဦးပိုးရေသွားချိုးလိုက်တော့မယ်နော် ဦးလည်း ပြင်ထားတော့”
အိ၊ပ်ယာလေးထဲ ခနလောက်လောက် ဖ၊က်ပြီး ကြည်နူးရဦးမယ်ထင်ထားပေမယ့် သူ့ညီလေးထု၊တ်လိုက်တာနဲ့ ကုတ၊င်ပေါ်က ပျော်ပြီးဆင်းသွားတဲ့ကောင်မလေးကြောင့်
“ငါအကြ၊မ်းမိသေးလို့ ဒင်းလေး ခုန်ပေါက်နေတာဘဲ အဟက်”
*****************
“ဘာစားမှာလဲ”
“မာလာအကင်”
“ဟာ ဒီနေ့မှ နေကောင်းပျောက်တာလေ အခြားဟာစား”
“ဦးတောင် ချွေးထွ၊က်အောင် လု၊ပ်ပေးပြီးပြီဘဲ လုံးဝအရှ၊င်းပျော၊က်နေပြီ”
အသံစွာကျယ်ကျယ်လေးနဲ့ပြောလိုက်တော့ ဘေးကလူအနည်းငယ်က ကြည့်နေတာမို့
ဒီပေါက်စလေးနဲ့တော့ ပြောမပြောသင့်ကို မတွေးဘူး တကယ်ပါဘဲ
“အကျ၊ယ်ကြီး မပြောရဘူးလေ”
“ဘာလို့လဲ ဟု၊တ်နေတာဘဲကို အကင်စားမှာ”
“မရဘူး”
“ဦးနော် စားမှာဆို စားမှာဘဲ”
“မရဘူးဆိုကွာ”
“အဲ့ဆို ဦး ပိုးနဲ့ ည လာမအိ၊ပ်နဲ့”
ဒီကောင်မလေးက သပ်သပ်မဲ့ အကျပ်ကိုင်နေတာ ငါမနေနိုင်မှန်းသိလို့ မစားခိုင်းရင်လည်း မဖြစ်တာမို့
“နည်းနည်းဘဲ စား”
“ဟီး”
ဦးရဲ့ နိုင်ကွက်ကို ပိုးသိတာပေါ့
အခန်းမှတ်ချက်များ (0）