Bububai ဝတ္ထု အချစ်ဘတ္ထရီလေး အခန်းစာရင်း

Love Battery Extra 4

💛သီဟသက်လင်း + ဖြူရှင်းသန့်💛

🔞🔞🔞

ဒီနေ့နဲ့ဆို ရှင်းသန့်တို့ နိုင်ငံခြားရောက်တာ တစ်ပတ်ပြည့်ပြီဖြစ်ကာ လူကြီးအလုပ်ကိစ္စတွေအားလုံးလည်း ပြီးပြီဖြစ်တာကြောင့် မနက်ဖြန်ဆိုမြန်မာပြည်ကို ပြန်ရတော့မည်ဖြစ်၏။

အဲ့တာကြောင့် အပြန်လက်ဆောင်သယ်သွားရန် ဈေးပတ်

ဝယ်ကြသည်။

"လူကြီး "

"ဟင် "

"ရုပ်ရှင်ကြည့်ရအောင် "

ရှင်းသန့်က အရှေ့တည့်တည့်မှ ရုပ်ရှင်ရုံကြီးအား လက်ညှိုးထိုးပြလျှင် လူကြီးကလည်း သဘောကျစွာ ခေါင်းညိတ်လေသည်။

ရုပ်ရှင်ရုံလာတဲ့သူတော်တော်များများက ချစ်သူရည်စားတွေပဲဖြစ်ကာ ပေါက်ပေါက်နှင့်ကိုလာဗူးဝယ်ရင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြ၏။

ရုပ်ရှင်ရုံကပြန်လာတော့ ပန်းခြံသို့သွားကာ ဒိတ်ကြသည်။

လူကြီးနဲ့ ရှင်းသန့်တို့က သူများတွေလို ချစ်ကြိုက်ပြီးမှ ညားခဲ့ကြတာမဟုတ်တော့ ချစ်သူရည်းစားဘဝကိုမဖြတ်သန်းခဲ့ရပေ။

ထို့ကြောင့် အခွင့်အခါသင့်တုန်း အကုန်လုပ်ကြ၏။

ရည်းစားတွေလုပ်တဲ့အရာတွေကို ကလေးတစ်ယောက်ရပြီးမှ လုပ်ကြတာဆိုတော့ နည်းနည်းတော့ ရယ်စရာကောင်းသား။

အသက်အရွယ်တွေက ကြီးလာပေမယ့် အချစ်တွေကတော့ လတ်ဆတ်နေသေးတယ်မလား။

________________

"ဟယ် ... လူကြီး ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ။ "

ရှင်းသန့်ပြန်တော့မှာမို့ ဆူဇီ့ဆီသွားနှုတ်ဆက်ပြီးပြန်လာလျှင်

လူကြီးက စားပွဲပေါ် မှာ ဝိုင်ပုလင်းနှင့် ဖယောင်းတိုင်တွေထွန်းကာ အလှဆင်နေ၏။

"မပြန်ခင် ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်တည်း နှုတ်ဆက်ပါတီလေးလုပ်ရအောင်လို့။ "

"အာ ... လူကြီးကလည်း "

"ကဲပါ ... လာ ထိုင် "

ရှင်းသန့်အား ပခုံးနှစ်ဖက်မှကိုင်ကာ စားပွဲရှေ့မှ ခုံတစ်လုံးမှာ

ထိုင်ခိုင်းပြီး လယကြီးအား ရှင်းသန့်နှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်ခုံးမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်ကာ ရှင်းသန့်တို့နှစ်ယောက်ကြားတွင် အလှဆင်ထားတဲ့ စားပွဲလေးက ခြားထားလေသည်။

ထို့နောက်လူကြီးက သူ့ရဲ့ အကြောတွေထောင်နေသော လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဝိုင်ပုလင်းအား‌ဖွင့်ဖောက်ကာ ရှင်းသန့်အရှေ့မှ ဖန်ခွက်ထဲသို့

အရင်ထည့်ပေးလေသည်။

ပြီးလျှင် သူ့ခွက်ထဲသူပြန်ထည်ဖို့လုပ်တော့ ရှင်းသန့် လှမ်းတားကာ လူကြီးလက်ထဲမှ ဝိုင်မုလင်းအားပြောင်းယူကာ ဖန်ခွက်ထဲသို့ ငှဲ့ထည့်ပေးလိုက်၏။

"ရပြီ "

ရှင်းသန့် ဝိုင်ပုလက်းအားပြန်ချထားလိုက်ပြီး နှစ်ယောက်အတူတူ ဝိုင်ခွက်တွေအား မြှောက်ကာ ခွက်ချင်းတိုက်လိုက်သည်။

"ချီယားစ် "

ဝိုင်ခွက်အာစ တဖြည်းဖြည်းလှုပ်ကာ သောက်လိုက်ပြီးလျှင်

တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ချစ်ရည်ရွှမ်းနေသော မျက်လုံးအစုံတို့နှင့် ငေးစိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက်လူကြီးက ထိုင်ရမှ ထလာကာ စားပွဲပေါ်မှ ဖယောင်းတိုင်မီူတွေအား မှုတ်ထုတ်၍ ရှင်းသန့်အနားသို့ တဖြည်းဖြည်းရောက်လာပြီး ရှင်းသန့် နှုတ်ခမ်းတွေအား စုပ်ယူကာနမ်းတော့သည်။

"ပြွတ်စ် ပြွတ်စ် "

လူကြီးအစပျိုးတဲ့ အနမ်းတွေအား ရှင်းသန့်ကလည်း အားဖြည့်ကာ

တုံ့ပြန်နမ်းရှိုက်လိုက်တော့ စွဲမက်ဖွယ်အနမ်းတို့ဖြစ်ထွန်းလာလေသည်။

ချိုမြိန်လွန်းတဲ့ အနမ်းတွေ အားပြင်းလာတာနှင့် လူကြီးက ရှင်းသန့်ကိုယ်လေးအား စားပွဲပေါ်ခှန်ချလိုက်လျှင် ဈေးကြီးတဲ့ ဝိုင်နီပုလင်းလေးက ရှင်းသန့်ကိုယ်လုံးနှင့် တိုက်ကာ အောက်သို့ ကွဲကျသွားတော့သည်။

ရှင်းသန့် ထိုဝိုင်နီပုလင်းအား နှမြောစွာ ကြည့်နေလျှင် လူကြီးရဲ့အနမ်းတို့က ရှင်းသန့် လည်တိုင်ဆီသို့ ဆင်းသက်လာကာ အားပြင်းပြင်းနှင့် အကွက်တွေ ပေါ်သည်အထိ စုပ်ယူနမ်းရှိုက်လေသည်။

"ပြွတ် ပြွတ် အာ့ "

အနမ်းတွေလည်း အဆက်မပြတ်သလို လူကြီးရဲ့လက်တွေကလည်း

ရှင်းသန့်တစ်ကိုယ်လုံးရဲ့ နေရာအနှံ့မှာပြေးလွှားလှုပ်ရှားနေ၏။

လက်တစ်ဖက်က အပေါ်ပိုင်းက ရင်သားတစ်ဝိုက်ကို ပွတ်သပ်ညှစ်ချေနေပြီး နောက်လက်တစ်ဖက်ကလည်း အောက်က ပေါက်တံတသ်လျှောက်ကိုပွတ်သပ်ကာ တင်သားလုံးလုံးတို့ကို ဖိချေနေလေသည်။

ရှင်းသန့်ဝတ်ထားတဲ့ ဘောဒီဖစ်ပေါင်လယ် အနီ‌ရဲရဲဂါဝန်လေးကလည်း တဖြည်းဖြည်း လိပ်တက်သွားကာ လူကြီးက ပင်တီလေးကို ဆွဲချွတ်လေသည်။

ပင်တီလေးကျွတ်ကျသွားလျှင် လည်တိုင်ကို စုပ်နေတဲ့ လူကြီးက အောက်ပိုင်းသို့ လျှောကျငွားကာ အတွင်းသားတွေကို လျှာနှင့် ထိုးမွှေကာ စုပ်လေသည်။

"ပြွတ် ပြွတ် "

"အား ... ဟင်း လူကြီး ဟား "

ရှင်းသန့်မျက်လုံးလေးများမှေးစင်းကာ စားပွဲခုံစွန်းနှစ်ဖက်အား

ဆုပ်ကိုင်ကာ ညဉ်းငြူ‌သည်။

သီဟကလည်း သူမသာယာနေတာသိတော့ အတွင်းသားတွေအား လျှာဖျားနှင့် ကျွမ်းကျင်စွာ ထိုးမွှေကာ ပြီးဆုံးခါနီးတွင် ခွာပစ်လိုက်၏။

ပြီးလျှင် စားပွဲပေါ်မှာ ပက်လက်ဖြစ်နေတဲ့ သူမကိုယ်လေးအား ဆွဲထူလိုက်ကာ ဟါဝန်ကို လှန်ချွတ်ဖိုါလုပ်တော့ သူမက အလိုက်သင့်လက်မြှောက်ပေးလေသည်။

ဘော်လီကိုပါ တစ်ပါတည်းချွတ်ချလိုက်တော့ သူမတစ်ကိုယ်လုံးကောင်ကြောင်းများထင်းထနေတော့သည်။

သီဟ သူမတစ်ကိုယ်လုံးအား အစုန်အဆန်ကြည့်ပြီး ...

"ကိုယ်အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ပေး။ "

သူ့စကားဆုံးတာနှင့် သူမကလည်း သူ့အမိန့်ကို နာခံစွာ ချက်ချင်းပဲ ရှပ်အင်္ကျီကြယ်သီးတွေကို မြန်ဆန်စွာဖြုတ်‌ေပးပြီး ခါးပတ်ကိုဆွဲဖြုတ်ကာ ဘောင်းဘီကို ဘောက်ဆာနှင့် တပါတည်းချွတ်ချလိုက်လျှင် သူမကို အမြဲတမ်း ထိတ်လန့်စေတဲ့ အချောင်းရှည်ကြီးက

ထွက်ပေါ်လာ၏။

ရှင်းသန့် ထိုအချောင်းရှည်ကြီးအားကြည့်ကာ တံတွေးမြိုချလိုက်လျှင် လူကြီးက ရယ်လေသည်။

ထို့နောက် ရှင်းသန့် နှုတ်ခမ်းသားတွေအား ပြန်လည်နမ်းရှိုက်ကာ တရွေ့ရွေ့နှင့် ရှင်းသန့်ကို မှန်အကာနားသို့ ခေါ်သွား၏။

ရောက်လျှင် ရှင်းသန့်ကိုယ်လေးအား မှန်မှာကပ်ကာ လူကြီးက ဘာမပြောညာမပြောနှင့် အနောက်ကနေ တိုးဝင်လာလေသည်။

"အား ... လူကြီး နာလိုက်တာ။ "

ရှင်းသန့်ညဉ်းငြူသံပင်မဆုံးခင်မှာပင် လူကြီးက အစက်ရှူသံမြန်မြန်နှင့်အတူ အနောက်နေ တရစပ်ထိုးသွင်းတော့သည်။

"အင့် အာ့ အာ့ အာ့ ဟာ့။ "

လူကြီးနှုတ်ခမ်းတွေက ရှင်းသန့် ကျောပြင်တွေကို ပွတ်တိုက်နမ်းရှိုက်နေပြီူ လျှာတွေနှင့်ပါ ပွတ်ဆွဲနေလေသည်။ လက်တွေကလည်း ခါးကြားကနေတိုးဝက်လာကာ ရှင်းသန့် နို့နှစ်ဖက်အား ဆုပ်ကိုင်ညှစ်ချေကာ အနောက်ကနေ သူ့စိတ်ကြိုက်ထိုးဆောင့်တော့သည်။

"အား အင့် အာ့ အာ့ ဟ့ ပြွတ် "

မှန်ကာထားတာကြောင့် အောက်က သွားလညလှုပ်ရှားနေတဲ့ လူတွေကိုလည်း မြင်နေကာ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်တစ်ခုဖြစ်နေ၏။

ရှင်းသန့်နှင့် လူကြီး ပုံသဏ္ဍာန်က ချောကလက်တုံးကြီူအောက်မှာ ပ်နေတဲ့ နို့ခဲလေးပမာ။

လူကြီးရဲ့ မပြီးနိုင်တဲ့ အချစ်ကြမ်းကြမ်းတွေကို ကြိတ်မှိတ်ခံရင်း ...

ဘယ်အချိန်ထိ ခရီးဆက်မည်မသိတဲ့ ဒီအချစ်ခရီးကြမ်းကြီးကလည်း မနက်ဖြန်လေယာဉ်ချိန်တော့ မှီကောင်းပါရဲ့။

______________

ရှင်းသန့်တို့ မြန်မာပြည်ပြန်ရောက်တော့ ဖေဖေ၊မေမေနှင့်အတူ

သမီးလေးက ရှင်းသန့်တို့အား လေယာဉ်ကွင်းမှာ လာကြိုကြလေသည်။

ရှင်းသန့်တို့ကိုမြင်တော့ ဆရာမကြီး သက်ဖြူဖြူသွယ်က တခြားကလေးတွေလို ပြေးမဖက်ပဲ ပြုံးသာပြ၏။

လူကြီးက သမီးလေးအား ကောက်ချီကာ နမ်းလျှင် ရှင်းသန့်လည်း

အားရပါးရနမ်းတော့ ဆရာမကြီးက နှာခေါင်းရှုံ့ပြတာကြောင့်

ရှင်းသန့်တို့မှာ သူ့ကိုကြည့်ပြီးရယ်ရပြန်လေသည်။

"ဟား ဟား ဟား ဟား "

ရှင်းသန့်ဘဝရဲ့ အမှန်ကန်ဆုံးလုပ်ရပ်ကိုပြောပါဆိုလျှင် လူကြီးကို

ချစ်ခဲ့မိတာပင်ဖြစ်၏။

လူကြီးရဲ့ ရင်ခွင်ကြီးက ရှင်းသန့်အတွက် တစ်သက်သာ

ခိုလှုံပျော်မြူးရာ၊ယုံကြည် အားထားရာ၊မှီခိုရာ သက်ရှိအရိပ်အာဝါသကြီးဖြစ်ပေသည်။

အခုဆိုရင် လူကြီးရဲ့ အချစ်တွေနှင့် ရှင်းသန့်ရဲ့ အချစ်ဘတ္ထရီလေးက ဘယ်သောအခါမျှ အားအင်တွေ မကုန်ခမ်းနိုင်တော့ပါ။

ဆက်ရန်မရှိတော့ပါ။

ကဲဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ပြီးသွားပါပြီနော်။

အစအဆုံး ဖတ်ရှုပေးတဲ့တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်ူကို ကျေးဇူးအထူးပဲတင်ရှိပါတယ်ရှင့် ...

(Pdf file မနက်ဖြန် ရပါမယ်ရှင့် )

19.10.2025(SUN)

1:40AM

Author -Anna Lynn

« ရှေ့အခန်း - Love Battery Extra 3 နောက်ဆုံးအခန်းဖြစ်ပြီး

အခန်းမှတ်ချက်များ (0)

လော့ဂ်အင် ပြီးနောက် မှတ်ချက်ပါဝင်နိုင်
မှတ်ချက်မရှိ၊ ပထမဆုံးဖြစ်ကြည့်ပါ