တောင်ပေါ်သားလေးရဲ့ရင်ခုန်သံ
တစ်ဖက်လူကို မျက်နှာတင်းတင်းနဲ့ ရန်ထောင်သလို ခွန်းလက်ကိုလည်း အတင်းဆွဲခေါ်လာတဲ့ စိုင်း
“ဖယ် လွှတ်တော့”
ဟိုတယ် အနောက်ဘက်မှာရှိတဲ့ ပန်းခြံထဲကို ရောက်တော့မှ စိုင်း လက်ကို အတင်းရုန်းမိတော့
“မမ အဲ့ဒီကောင်ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလား”
“သိသိမသိသိ မင်းနဲ့ဘာဆိုင်လဲ”
“မ စကားကို ဘယ်လိုကြီးပြောနေတာလဲ”
“ကြားတဲ့အတိုင်းဘဲ မင်းဖယ်တော့ ငါအခန်းပြန်တော့မယ်”
“မပြန်ရသေးဘူး”
ခွန်းလက်ကို ပြန်လာဆွဲပြန်တဲ့ စိုင်းကြောင့်
“ဒါဘာလုပ်တာလဲ စိုင်း ငါလက်ကိုလွှတ်စမ်း မင်းနဲ့ ထိုင်စကားပြောနေတဲ့ မိန်းမတွေလို့ ငါ့ကို မြင်နေတာလား”
“သူတို့နဲ့ ယှဉ်စရာလား မမ ရာ”
“ဖယ် ငါမင်းအသံ မကြားချင်ဘူး”
“ကျွန်တော် စကားပြောလို့ မပြီးသေးဘူးလေ”
“မပြီးသေးဘဲ မင်း ကောင်မတွေရှိတဲ့ barထဲ ဝင်ပြောလေ”
စိုင်းမျက်နှာကို လုံးဝမကြည့်ဘဲ အခြားတစ်နေရာကိုသာ ကြည့်ပြီး ခက်ထန်သော မျက်နှာထားလေးနဲ့ မ ကြောင့်
ဘာကို စိတ်ဆိုးသွားတယ်ဆိုတာ စိုင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
“စိတ်မကောက်ပါနဲ့ မရယ် အလုပ်သဘောပါ”
“အဲ့တာ မင်းကိစ္စပါ”
“မမက စိတ်ကောက်နေတာ ကျွန်တော်
စိတ်ကောက်ပြေတဲ့ထိတော့ ရှင်းပြရဦးမယ်”
“မလိုဘူး ငါရှေ့ မင်းထပ်ပြီး ပေါ်မလာနဲ့ ငါမင်းကို မမြင်ချင်ဘူး”
ခွန်း ရဲ့ လက်ကို သူ့ဘက်ဆွဲလိုက်ကာ ရင်ဘက်ချင်းကပ်သွားတော့ ခါးလေးကို ဖက်လိုက်ပြီး
“မပေါ်လာလို့ မဖြစ်ဘူး မမြင်ချင်လို့လဲလည်း မဖြစ်ဘူး ကျွန်တော် မမ ကို စွဲလန်းနေပြီ”
“ဖယ် ငါ မင်းလို အရွယ်တွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး”
“ဘာလိုအပ်ချက်ရှိလို့လဲ ကြိုက်တာပြော ပြင်လို့မရတဲ့ အသက်အရွယ်က လွှဲရင် မမ ဖြစ်ချင်တာ ဖြစ်စေရမယ်”
“ငါ့ထက်အသက်ငယ်လို့ကို မကြိုက်တာရှင်းပြီလား ဖယ် လွှတ်တော့”
ခွန်းကို စိုင်း မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ လွှတ်ပေးလိုက်တော့
ခွန်းပြောတာများ လွန်သွားလို့ ချက်ချင်း အတွေးဝင်လာပေမယ့်
အနောက်လည်း ပြန်လှည့်မကြည့်ဘဲ ခွန်း လမ်းဆက် လျှောက်နေတုန်း
“အွန့် ဖယ် အွန့်”
အနောက်ကနေ ဆွဲ ဖက်ပြီး ခွန်း လက်တွေကို ချုပ်ထားကာ ဆွဲနမ်းနေတဲ့ စိုင်း
“အွန့် အွန့် ဟင့် ဖယ် အွန့်”
အချိန်တော်တော်ကြာ နမ်းရှိုက်ပြီးမှ ခွန်း နှုတ်ခမ်းသားတွေ ယောင်တဲ့အထိ စိတ်ကြိုက်ချယ်လှယ်လို့ ဝမှ လွတ်ပေးကာ
“လူယုတ်မာ!!!”
ခွန်းဘဝရဲ့ ပထမဆုံး အနမ်းကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ယူသွားတဲ့ စိုင်းကြောင့်
မျက်ရည်လေးတွေ ဝိုင်းကာ စိုင်းရင်ဘတ်ကိုလည်း လက်လေးနဲ့ ထုရိုက်နေခဲ့သည်။
“မကို အရမ်းချစ်တယ်”
“မချစ်နဲ့ ငါမင်းနဲ့မပတ်သတ်ချင်တော့ဘူး”
“မ နောက်ဆုတ်လေ ကျွန်တော် ရှေ့တိုးလေဘဲနော် မ ကျွန်တော်ကို တွန်းထုတ်လွန်းရင် ကျွန်တော် မကို ချက်ချင်း ကလေးအမေ လုပ်ခိုင်းပစ်မယ်”
“အဟွန်းး စမ်းကြည့်လိုက်လေ မင်းလို လူငယ်လေးက မျိုးအောင်မယ် ထင်နေလို့လား”
“အောင်မအောင် တစ်ခါတည်း ကလေးတွေ အများကြီး ထည့်ပေးရမလား”
“မင်း!!!”
“ကျွန်တော်ကို မစမ်းနဲ့နော် မနဲ့ပတ်သတ်ရင် ကျွန်တော် မလုပ်ရဲတာမရှိဘူး”
“ငါကလည်း မကြောက်ပါဘူး မင်းဆို ပိုတောင် မကြောက်သေးတယ် ခနက လူလိုဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့”
“မမ!!!”
ဘယ်သူနဲ့မှ သူ့ကိုနှိုင်းတာမကြိုက်တဲ့ စိုင်းက ဒေါသထောင်းကနဲ့ထွက်သွားလို ချစ်ရတဲ့ကောင်မလေး ပါးစပ်က ထွက်လာမို့
“လာမအော်နဲ့ အ့”
ခွန်းခေါင်းထဲ တစ်ရိတ်ရိတ်နဲ့ မူးဝေလာတာကြောင့် စိုင်းရင်ခွင်ထဲ ခေါင်းလေးစိုက်မိတော့
“မ ရရဲ့လား”
“ရတယ် ငါ အခန်းပြန်တော့မယ် မင်းမလိုက်လာနဲ့”
“မလိုက်လို့ရမလား ဒီလောက် တစ်ရိတ်ရိတ်နဲ့မူးနေပြီကို
ကျွန်တော် မကို ဘာမှမလုပ်ဘူး စိတ်ချ”
ဆိုကာ ခွန်းကိုယ်လေးကို ပွေ့ချီပြီး ဟိုတယ်ထဲ ဝင်သွားတော့
တောင်ကြီးမြို့မှာ နွန်း မျိုးရိုးကို မသိတဲ့လူ ဆိုတာ ရှားလွန်းတာမို့ စိုင်း ဟိုတယ်ထဲမှာ ခွန်းကို ချီပြီး ဝင်လာတာကို ဝန်ထမ်းတွေ အံ့ဩ နေကြတဲ့အထိပင်
“သူ့အခန်းနံပါတ်က ဘာလဲ”
“ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်မတို့ လိုက်ပြ….”
“မလိုဘူး ငါပါတယ်လေ ဘာတွေ လိုက်ပြချင်နေလဲ”
“မဟုတ်ပါဘူးရှင့် ဒါ ဒီ မမလေးရဲ့ ကဒ်ပါ”
“ပေး”
ခွန်း ဆီက အခန်းကဒ် ရှာတော့ မတွေ့တာကြောင့် ကောင်တာမှာ အခန်းကဒ် မေးပြီး သူမလေး အခန်းဆီသို့
“တီ”
အခန်း လော့ဖွင့်သံကို ကြားတာနဲ့ စိုင်း ချီထားတာကို ရုန်းတာမို့ အောက်ချပေးလိုက်ပြီး
“မင်းသွားလို့ရပြီ”
“အဲ့လို ကန်ထုတ်လို့ရတယ်ပေါ့”
“ရတယ်လေ ငါ့အခ၊န်းထဲ ဝ၊င်ချင်ရင် တ၊စ်ညထဲ ငါ:ကြိ၊မ်နဲ့အထက်ဘဲကြီးတွေကိုဘဲ ခေါ်တာ အဲ့တာကြောင့် ဒီမမက ပြောတာပေါ့ အပျော့စား ကလေးတွေကို မကြိုက်ပါဘူးဆို”
စိုင်းရင်ဘတ်ကို လက်ညိုးလေးနဲ့ ခနခန ထောက်ပြီး ပြောနေတဲ့ ခွန်းကြောင့်
“အင်းပါ ကျွန်တော် ၅ကြိမ်မကဘူး ဆိုတာ ဒီ၊ည သ၊က်6သပြလည်း မ မူးနေတာ အရသာ မသိလိုက်မှာစိုးလို့ နောက်ရက် သ၊က်လုံကောင်းအောင် ကြိုးစားပြီး မှလာခဲ့မယ်”
အခန်းမှတ်ချက်များ (0）