Bububai ဝတ္ထု ဗိုလ်ကြီးပိုင်တဲ့အားဆေးလုံးလေး အခန်းစာရင်း

အပိုင်း(၇)

ဗိုလ်ကြီးပိုင်တဲ့အားဆေးလုံးလေး

“ကိုယ်တို့ ဒီည တူတူနေရအောင်ကွာ”

“အ့ ဦး”

အနမ်းကြ-မ်းတွေနဲ့အတူ ပိုး လ-ည်ပင်း သားလေးကို နမ်းရှိုက်ရင် ကို-က်လိုက်တာမို့ ညီးသံလေး ထွက်လာမိတော့

“အွန်း အဲ့ထက် ပို ညီးရဦးမယ်”

“မလုပ်နဲ့ ဦး နာတယ် ဖြေးပါဦး”

ညဝတ်အကျီလေး ချွတ်လိုက်တော့ ပေါ်လာတဲ့ ပိုးရဲ့ တောင်မို့လေးတွေကို နယ်ဆုပ်နေပြီး ပါးစပ်နဲ့ တဆုံး ဆွဲစု-တ်လိုက်တာမို့ ခါးလေးကော့သွားတဲ့ ပိုး

နာကြ-င်နေပေမယ့် ဂုဏ်နဲ့သာဆို သာယာမှုဘက်ကိုစီးမြောမယ့် ပိုးကတော့ ဂုဏ်စိတ်ကြိုက် စား-သုံးခံနေသည်။

“ဦး ညီလေးက အရမ်းဆိုးတာဘဲ”

ဦး ပိုး-ရ-င်သားတွေကို ခြယ်လှယ်တုန်းရှိသေးတယ်

ဦးရဲ့ over sizeကြီးက ပိုး ဗိုက်ကို ထော-က်နေပြီမို့

ပိုး လက်ကလေးနဲ့ ဆော့ကစားပေးလိုက်တော့ မှိ-န်းမောသွားတဲ့ဦးက

“Shtt!!! ကျစ် မင်းလက်ကလေးက ဘာလဲကွာ”

“ဦးကြိုက်တယ်မလား”

“မင်း ဒီည မအိပ်ချင်ဘူးထင်တယ်”

“ဦးနဲ့သာဆို မနေ့ဖြန် ညအထိ သွားလို့ရတယ်”

“မင်းသာ ငါ-ိုးတာ ခံနိုင်ရင်ပေါ့ ငါ အကာကွယ် ယူလိုက်ဦးမယ်”

ဦးက ပိုးနဲ့ဆက်ဆံတိုင်း အကာအကွယ်ကို အမြဲ ဆောင်ထားတာ

“အ့ ဦး”

ဦးညီလေးကို ပိုးရဲ့ ပန်းရောင် ရပ်ဝန်းထိပ်လေးရှိသေးတယ် အော်ကာ ဦးရဲ့ ကျောကို ကုတ်လိုက်မိတော့

“ဒါတောင် ကိုယ် ထိပ်လေးဘဲရှိသေးတယ် မခံနိုင်တော့ဘူးလား”

“အာ-းးးးဦး”

ပိုးရဲ့ လက်တစ်ဖက်နဲ့ ဦးညီလေးကို ကိုင်ရင်း ပိုး ညီမလေးထဲကို တဆုံးသွင်းလိုက်ကာ လည်ပင်းလေးကို ကျစ်နေအောင် ဖက်ပြီး နာ-ကျင်လို့ အော်လိုက်တဲ့ ပိုးကြောင့်

“ရှီးး မင်း အတွင်းသားလေး အ့ ပူနွေးပြီး စီးပိုင်နေတာဘဲကွာ အားး”

“ဦး ဖြေးပါဦး”

“နိုး ဖြေးဖို့ စိတ်ကူးမရှိဘူး မင်းတောင့်ခံ”

“ဟင့် အ့ ဦး အ့ အားးဦးရယ် ဖြေးပါဆိုကွာ”

ဖြေးပါဆိုလေ ပိုးကြ-မ်းလေးဆိုတဲ့ ဦးကြောင့် ပိုး အသံတောင် ထပ်မထွက်နိုင်

“အ့ ဦး ဘယ်လိုကြီးလဲ”

ဦးက ပိုးခန္တာကိုယ်လေးကို မပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်တင်လိုက်တော့ ပိုးက ဦးအပေါ်က ဖြစ်နေပြန်ကာ

“ဆော-င့်ချ”

“အ့ ဦး ထိနေတယ်”

ဦးရဲ့ over sizeကြီးက ပိုး သား-အိ-မ်နဲ့ ထိကာ အရမ်းထောက်မိနေတာမို့ တစ်ခါ ထိုင်ချလိုက်တိုင်း ပိုးမှာ မျက်လုံးတွေတောင် ပြာပြီး

လူက ပျော့ သွားတဲ့ထိ ဦးကတော့ ပိုးခါးလေးကို ထိန်းပြီး စီးချက်လိုက်ပေးနေတာမို့

“ဦး အ့”

“အရမ်းထိနေလည်း မရပ်နဲ့ အရမ်းမိုက်တယ်”

“အ့ မကိုက်နဲ့ လူယုတ်မာကြီး!!!!”

ဦးက ထထိုင်လာပြီး ပိုး ထိ-ပ်ပြီးလေးကို ငုံထားရာကနေ ကို-က်လိုက်တာမို့ အောက်က ညီမလေးက ပြီးချင်သလို ဖြစ်သွားသလို အပေါ်ကတိမ်စိုင်လေးကလည်း ကြ-င်သွားတာမို့

“အတင်း မ-စို့နဲ့”

“မင်းဘဲ လူယု-တ်မာဆို တကယ် ယု-တ်မာကြည့်တော့မယ်”ဆိုကာ

ဦးရဲ့ ဆိုးချက် ကြ-မ်းချက်တွေကြား ပိုးတစ်ယောက်

မနက်လင်းမှ အိပ်ခဲ့ရတော့သည်။

*******************

“အ့ နာတယ်”

ပိုးရဲ့ တိမ်စိုင်လေးတွေကို ချေနေတဲ့ ဦးကြောင့် အိပ်လို့မတော့တာမို့

“ဦး အိပ်ချင်နေပြီ”

“အိပ်လေ ဘယ်သူက မအိပ်နဲ့ပြောလို့လဲ”

“ဦး လက်နဲ့ဆော့နေမှာတော့ ပိုးက ဘယ်လိုလုပ် အိပ်လို့ရမှာလဲ”

“အဲ့တာဆို လက်နဲ့ မဆော့တော့ဘူး ပါးစပ်နဲ့ဆော့မယ်”

ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ပိုးရင်ခွင်ထဲ ဝင်လာပြီး ကလေးတစ်ယောက်လို့ -ို့စို့နေတဲ့ ဦးကြောင့်

“ဦး ဖြေးဖြေးနော်”

“အင်း ငုံဘဲ အိပ်မှာ”

ပိုးသာ အိပ်သွားပေမယ့် ကလေးတစ်ယောက် -ို့တွယ်သလို တွယ်နေတဲ့ဦးက သတိရတိုင်း ဆွဲ-စို့တာမို့ ပိုးမှာ အိပ်ရင်း ထထ ညီးနေမိသည်အထိ

ညနေရောက်မှ နိုးလာတဲ့ ပိုး ကို ဦးက လက်ပိုက်ကြည့်နေပြီး

“သက်သာလား”

“သက်သာမယ်ထင်လို့လား”

“Sorry ကိုယ်ညက ကြမ်းသွားတယ်”

“ညတင်မဟုတ်ဘူး မနက်ရောဘဲ”

“အဟက် မင်းလေးက ချိုတာကို”

“ဦးနော်”

“အဟွန်း ကဲထ မုန့်သွားစားမယ် အပြင်ကို”

“အပြင်ကိုလား”

“အင်းလေ မလိုက်ဘူးလား”

“လိုက်မှာ လိုက်မှာ အ့”

သားအိမ်က တော်တော်လေး နာနေသေတာမို့ ဒူးလေးညွှတ်ကျသွားတဲ့ ပိုးကို

“ဖြေးဖြေး ကိုယ် ချီမယ်”

“ရတယ်”

“ကိုယ် အစွမ်းကုန် ကြမ်းထားတာလေ ဒီလောက်တော့ လုပ်ပေးသင့်တာပေါ့”

ပိုးရဲ့ ကိုယ်လေးကို ပွေ့ချီလိုက်တဲ့အချိန် ရှက်နေတဲ့ ပိုးလေးက ဂုဏ်ရင်ခွင်ထဲ မျက်နှာလေးအပ်ပြီး ကွယ်နေတာမို့

ရင်ခွင်ထဲ တစ်ဝှေ့ဝှေ့နဲ့တိုးနေတဲ့ ကောင်မလေးကြောင့် ဂုဏ် ပြုံးနေမိသည်။

« ရှေ့အခန်း - အပိုင်း(၆) နောက်အခန်း - အပိုင်း(၈) »

အခန်းမှတ်ချက်များ (0)

လော့ဂ်အင် ပြီးနောက် မှတ်ချက်ပါဝင်နိုင်
မှတ်ချက်မရှိ၊ ပထမဆုံးဖြစ်ကြည့်ပါ